اختراعات قابل ثبت
امتیاز به این مطلب

اختراعات قابل ثبت کدامند؟

تمام مواردی که در زمینه ی علوم و صنعت کشاورزی در جهت بهبود و ارتقای وضعیت زندگی آحاد جامعه بوده و جنبه ی تازگی دارد به عنوان اختراعات قابل ثبت می باشد.

طبق مواد ۲۷ و ۲۸ قانون ثبت علائم و اختراعات ، به ایجاد محصول صنعتی جدید و کشف وسیله ی تازه یا اعمال وسایل موجود به روشی جدید برای بدست آوردن یک نتیجه یا محصول صنعتی یا فلاحتی اختراع می گویند . حق اختراع به معنای حق انحصاری که مخترع جهت استفاده ی انحصاری از اختراع خود دارد است. کسی که وسیله ی جدیدی کشف نماید که نتیجه ی ایجاد آن، در امور صنعتی یا فلاحتی حاصل شود باید از زحمات خود نتیجه برده و بتواند آن وسیله را به کار بیاندازد.

حق اختراع نتیجه ی تلاش ، زحمت، کار و فعالیت مخترع است، زیرا کالای جدیدی را به بازار عرضه کرده است. البته لازم به ذکر است که کالای جدید باید از لحاظ اقتصادی و عملی سریعا قابل استفاده باشد، زیرا قوانین علمی که امکان دارد بعدا منشاء نتایج مهمی شوند از لحاظ مادی ارزش اقتصادی ندارند. علاوه بر آن اختراع باید تازگی داشته باشد و قبلا شناخته نشده باشد، زیرا اگر غیر از این باشد هر کس می تواند از آن محصول استفاده کند و اشخاص نمی توانند اکتشافات قبلی را به عنوان اختراع در انحصار خود قرار دهند. بر اساس ماده ی ۲۶ قانون ثبت اختراع و علائم تجارتی ایران که بیان می کند: « هر نوع اکتشاف یا اختراع جدید در شعب مختلف صنعتی یا فلاحتی به کاشف یا مخترع آن حق انحصاری می دهد که بر اساس شرایط و در مدت تعیین شده در این قانون از اکتشاف یا اختراع خود استفاده نماید، با این شرط که اکتشاف یا اختراع مزبور مطابق با مقررات این قانون در اداره ی ثبت به ثبت رسیده باشد.ثبت شرکت کریمخان آماده ی ارائه هرگونه خدمات ثبتی و حقوقی به شما کاربران گرامی می باشد.

هر چند که کشف و اختراع بر اثر پیشرفت تمدن جامعه رخ داده و مخترع اکثرا با استفاده از معلومات رایج موفق به اختراع محصول شده است ، لازم است که جامعه از آن محصول بهره مند شود . اما ابداع و اختراع به گونه ای می باشد که اگر انحصاری نبوده و استفاده از آن برای عموم آزاد باشد، مخترع از تلاش و یا فکر قوی خود نتیجه ی مطلوبی نمی گیرد. از سوی دیگر استفاده ی دیگران از محصول بدون اینکه کوچکترین زحمتی بابت آن کشیده باشند، بی انصافی به مخترع می باشد. بر اساس این قاعده در تمام کشورهای متمدن استفاده از اختراع را برای مدتی که از بیست سال بیشتر نمی شود برای مخترع در نظر گرفته اند.

بر اساس ماده ی ۲۶ قانون علائم و اختراعات که بیان می نماید «هر نوع اکتشاف یا اختراع جدید در شعب مختلف صنعتی یا فلاحتی به کاشف و مخترع آن حق انحصاری می دهد که بر اساس شرایط و در مدت معین در قانون از اکتشاف یا اختراع خود استفاده نماید». اکتشاف یا اختراع به تنهایی برای مخترع حق انحصاری به همراه نخواهد داشت، بلکه قانون زمانی از آن اختراع حمایت می نماید که آن را مطابق با مقررات قانون به ثبت رسانده باشد.

در برخی از ممالک، هنگام تقاضای ثبت یک اختراع، با رسیدگی به موضوع اختراع و با انجام تحقیقات توسط دستگاه های متفاوت و کارشناسان مجرب و پس از اطمینان از صحت عمل و جدید بودن اختراع ، تصدیق لازم به مخترع ارائه می شود. اما در برخی دیگر از کشورها که ایجاد چنین دستگاه های وسیعی را ضروری نمی دانند ، به محض مراجعه ی کسی که ادعای اختراع می نماید به همان اندازه که اختراع وی با مقررات قانونی مخالف نباشد اختراع را ثبت نموده و به صاحب آن تصدیق می دهند. این تصدیق فقط نوعی معرف برای مراجعه و اولویت متقاضی اختراع می باشد و اگر کسی نسبت به آن اعتراض داشته و یا اختراع واقعا درست نباشد،هر ذینفع می تواند از دادگاه ابطال آن را درخواست نماید. در ایران نیز مانند کشورهایی که در قسمت قبل ذکر نمودیم، به مخترع یا مکتشف نوشته یا تصدیقی داده می شود که فقط حاکی از ثبت اختراع بوده و «به هیچ وجه سندی دال بر قابل استفاده بودن یا جدید بودن یا حقیقی بودن اختراع نمی باشد و همچنین دلالت بر آن نخواهد داشت که متقاضی ، مخترع واقعی است».

از شرایط ثبت اختراع این می باشد که علاوه بر آنکه اختراع جدید می باشد ، کسی نیز از آن اطلاع نداشته باشد در غیر اینصورت « هر اختراع یا تکمیل اختراع موجودی که قبل از تاریخ تقاضای ثبت آن، خواه در خارجه در نوشتجات یا نشریاتی که توسط عموم قابل دسترس است شرح شده باشد و یا نقشه ی آن منتشر شده و یا جهت عمل یا استفاده گذاشته شده است اختراع جدیدی محسوب نمی گردد».

ثبت اختراع نیز مانند هر فعالیت حقوقی دیگری شامل یک فرآیند اجرایی و ثبتی خاص می باشد که کارشناسان و مشاوران ثبت شرکت کریم خان در این راستا شما را یاری خواهند کرد.

مدارک لازم جهت ثبت اختراع :

  1. اظهارنامه ثبت در ۳ نسخه : اظهارنامه باید به زبان فارسی و بدون لاک گرفتگی و قلم خوردگی تنظیم شود و پس از ذکر تاریخ، توسط متقاضی یا نماینده ی قانونی او امضاء شود.
  2. توصيف اختراع در ۳ نسخه : اختراع مورد ادعا باید صریح و با جزئیات کامل شرح داده شود.

جهت کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با ثبت اختراع و مراحل آن می توانید به سایر مقالات مرتبط با ثبت اختراع در سایت تخصصی ثبت شرکت کریم خان مراجعه نمایید.

اختراعات قابل انحصار:

بر اساس ماده ی ۳ قانون هر کسی که مدعی یکی از امور ذیل باشد می تواند تقاضای ثبت اختراع نماید :

  1. ابداع هر محصول صنعتی جدید
  2. کشف هر وسیله ی جدید یا اعمال وسایل موجود به روش جدید برای دریافت یک نتیجه یا محصول صنعتی و فلاحتی

از آنجایی که اختراع دامنه ی وسیعی دارد می توان گفت هر وسیله ای که باعث ایجاد محصول صنعتی یا اعمال وسایل موجود برای استفاده ی بهتر از محصولات صنعتی شود و یا نتیجه ای که در اثر کشف یا اختراع وسیله ی جدید از محصول صنعتی و فلاحتی حاصل می شود ،قابل ثبت می باشد. بعنوان مثال اگر شخصی ماده ای کشف کند که در هواپیما به جای بنزین مورد استفاده قرار بگیرد و یا این که ماشینی اختراع کند که پارچه ی مخصوصی ببافد یا هواپیمایی بسازد که استفاده از آن بیشتر از گذشته شود و یا این که تغییر و ابتکاری در نحوه بسته بندی ایجاد کند که از قوطی های حلبی بهتر استفاده شود، اختراع وی قابل ثبت می باشد. یک اختراع برای همیشه در انحصار مخترع نخواهد بود چون که جامعه باید از آن اختراع استفاده کند و هیچ شخصی نمی تواند جامعه را برای همیشه از استفاده از کشفیات و اختراعاتی که صورت می گیرد محروم کند.

لازم به ذکر است که اجازه ی استعمال انحصاری از اختراع ، بابت زحمتی که مخترع برای کشف آن متحمل شده برای مدت معینی به وی داده می شود تا باعث تشویق سایر مخترعین شود. در برخی از کشورها حداکثر مدت انحصار اختراع ۱۵ سال و برخی دیگر ۱۷ یا ۲۰ سال است. حداکثر مدت اعتبار ورقه ی اختراع در ایران ۲۰ سال از تاریخ تقاضای ثبت می باشد و متقاضی می تواند به اختیار خود ۵ ، ۱۰ ، ۱۵ یا ۲۰ سال تقاضا نماید . « لازم است که مدت اعتبار ورقه ی اختراع صراحتا در آن قید گردد، همچنین حق انحصاری ساخت یا فروش یا اعمال و استفاده از اختراع به مخترع یا قائم مقام قانونی وی داده می شود».

مخترعینی که در خارج از ایران اقامت دارند پس از دریافت ورقه ی اختراع در کشور متبوع خود فقط برای باقی مانده ی مدتی که ورقه ی اختراع آن ها اعتبار دارد می توانند استفاده کنند(از ۲۰ سال تجاوز نخواهد نمود). بعنوان مثال شخصی که اختراع خود را برای مدت ۱۸ سال در ایران ثبت نموده و پس از ۵ سال برای ثبت اختراع، به ایران مراجعه می کند، ورقه ی اختراع به مدت ۱۳ سال به او داده خواهد شد که انقضاء مدت آن با انقضاء مدتی که در کشور اصلی ثبت شده یکی باشد.

لازم به ذکر می باشد در صورتی که شخصی اظهارنامه ی ثبت اختراع خود را در یکی از کشورهای عضو معاهده ی پاریس و از جمله کشور متبوع خود ارائه کرده باشد، طی مدت ۱۲ ماه از تاریخ تقاضانامه، می تواند در دیگر کشورهای عضو نیز ثبت اختراع خویش را تقاضا کند که در این مدت نسبت به سایر افراد دارای حق اولویت می باشد. این جمله به این معنا می باشد که سایر افراد نمی توانند طی مهلتی که گفته شد اختراع وی را در سایر کشورها و به نام خود ثبت نمایند. البته در حالتی که وی طی مهلت ۱۲ ماهه ثبت خویش را در کشورهای مورد نظرش تقاضا کند. بنابراین اگر مخترع متقاضی ثبت اختراع خویش در سطح بین المللی باشد، باید ظرف مهلت ۱ ساله از تاریخ تقاضانامه ی ثبت اختراع در داخل کشور نسبت به ثبت بین المللی آن اقدام کند.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *